Jak działa system emerytalny w Holandii?

System emerytalny w Holandii należy do jednego z ciekawszych na świecie. W przeciwieństwie do naszego własnego, tamtejszy system emerytalny rozkłada odpowiedzialność za świadczenia przyszłych emerytów pomiędzy siebie, pracodawców oraz ich samych. Przyjrzyjmy się zatem jak wygląda ten podział.

Pierwszy filar holenderskiej emerytury to świadczenie państwowe przeznaczone dla wszystkich mieszkańców kraju, którego celem jest zapewnienie minimalnych środków do funkcjonowania każdemu obywatelowi. W przeciwieństwie do Polski – holenderskie świadczenie AOW przeliczane jest jedynie w oparciu o fakt mieszkania w Holandii między 15 a 65 rokiem życia, z każdym rokiem zamieszkania uprawniającym do pobierania 2% całkowitego świadczenia. Sama całkowita wysokość jest zależna od sytuacji emeryta – samotni emeryci dostają około 1000 euro, małżeństwo na emeryturze około 700, a do samego świadczenia doliczane się dodatki jak np. urlopowy czy na opiekę nad niepełnoletnim dzieckiem.

Drugi filar jest teoretycznie dobrowolny – lecz większość Holendrów z niego korzysta, gdyż składają się na niego pracownicze programy emerytalne. Odpowiednia wysokość składki narzucana jest przez zakład pracy lub przez przedstawicieli danej branży. Ponad 3/4 pracujących objętych jest branżowymi funduszami inwestycyjnymi o zdefiniowanym świadczeniu – zaś zarządzają nimi zarówno pracodawcy jak i pracownicy. Praktykowane są także kontrakty ubezpieczeń grupowych oraz profesjonalne fundusze inwestycyjne dla osób, które prowadzą samodzielną działalność gospodarczą w danej branży.

Wysokość takich świadczeń obliczana jest w stosunku do ostatniego wynagrodzenia, a waloryzowana jest wzrostem wynagrodzeń w danej branży. Samo świadczenie może przyjąć formę dodatkowej, dożywotniej emerytury, wsparcia dla rodziny wypłacanego po śmierci ubezpieczonego czy też specjalnego zasiłku w wypadku niezdolności do pracy.

system emerytalny Holandia

Trzeci filar, podobnie jak w Polsce, jest świadczeniem dobrowolnym. Może on przyjąć formę renty czasowej lub dożywotniej, ubezpieczenia na życie, odpisu części wynagrodzenia na poczet oszczędności czy finansowania bezpłatnych urlopów. Tego typu świadczenia najpopularniejsze są wśród osób samozatrudnionych, które nie podlegają z tego tytułu uczestnictwu w II filarze.

Jako iż taki podział jest znacznie bardziej niewrażliwy na czynniki otoczenia i promuje oszczędności, będąc jednocześnie zapewnieniem godnej starości dla wielu holenderskich obywateli, jest on powszechnie uznawany za wysoce skuteczny. Jedynym problemem do którego musi zostać dostosowany są negatywne tendencje demograficzne, co może w przyszłości wydłużyć wiek emerytalny z 65 do 67 lat.

Podobne artykuły...